Nasza religia

Rozważania religijne



  • Religia

      Wiara a prawo Dawno temu, kiedy na świecie rozwój był jeszcze na bardzo prymitywnym poziomie, a do ustalania prawa służyły generalnie własne przekonania jak i również instynkty, dochodziło do ludzi do różnego rodzaju konfliktów. Oczywiście próbowano wprowadzać jakieś prymitywne formy obowiązującego prawa, jednak bardzo często kończyło się to na waśniach, bowiem obowiązujące prawo stało w przeciwieństwie do odczuć ludzi jak i również do tego co czuli instynktownie. Również bardzo często dochodziło do takich sytuacji że ludzie się buntowali, ponieważ instynktownie wyczuwali że to nie jest nic dobrego i w ten sposób obowiązujące prawo nie jest im potrzebne ani zupełnie im nie pasuje. Pierwsze opisane i udokumentowane tego rodzaju niesnaski pomiędzy ludźmi możemy znaleźć już w starożytności, oczywiście przeważnie są to najzwyczajniejsze w świecie mity czy ludowe podanie, które jednak zapewne mają jakieś uzasadnienie i musiały mieć jakiś początek jak i podstawe. Jednym z najbardziej znanych twórców, opisujących mitologię był Sofokles, który to właśnie znaną wszystkim chyba na świecie Antygonę umieścił wewnątrz tego rodzaju konfliktu, którego przebieg i konsekwencje myślę większość osób pamięta. Ukazuje tragizm ludzkiej jednostki, która postawiona zostaje w obliczu dokonania wyboru pomiędzy wiarą, religijnymi przekonaniami, swoimi uczuciami względem bliskich osób, a panującymi zasadami, normami prawnymi, ustalonymi przez człowieka w odrębnym kodeksie postępowania. Wyraz tego dzieła, które praktycznie wszyscy znamy i dokładnie analizowaliśmy, zdaje się być ponadczasowy, uniwersalny. W dzisiejszej rzeczywistości w sposób szczególny odnajdujemy znamiona tak tragicznych wyborów, kiedy człowiek narażony na destrukcyjne działania świata techniki, ogólnego moralnego upadku cywilizacyjnego musi posłużyć się swoją wiara, której jest coraz mniej, która zastępowana zostaje fizycznymi przedmiotami. W takim przedstawianiu świata bardzo ważne są symbole, jednak tracą one w dzisiejszych czasach na wartości, zwłaszcza gdy popatrzymy na to jako na kanon naszego odczuwania opartego na wierze i religii. Z drugiej strony jeśli dokładnie to przeanalizujemy to zobaczymy że te oparte o religie kanony mają się bardzo odbrze i świetnie sobie radzą w dzisiejszych czasach. Generalnie potrafią one na ludzi działać bardzo motywująco lub równie często wpływają na niektóre decyzje czy zachowania. Zresztą nie od dzisiaj wiadomo że religia wpływa w znacznym stopniu na życie ludzi i na ich zachowanie. Generalnie wiadomo że powiedzmy Pismo Święte z zawartymi w nim uwagami na temat życia jak i wszelkimi zasadami moralnymi może śmiało być traktowane jako kodeks karny. To pozwala nam na stwierdzenie że kodeks karny jak i Pismo Święte mają bardzo wiele wspólnego ze sobą i generalnie są mocno ze sobą zbieżne. Jeśli zaś chodzi o prawo to łatwo możemy zauważyć czytając dekalog że właściwie w dekalogu są zawarte wszelkie podstawowe prawa, których człowiek powinien się trzymać i przestrzegając ich zapewne nie będzie łamał prawa. Tapety | automatyka domowa | balustrady balkonowe poznań | fotografia ślubna łódź | wideofilmowanie poznań

Wiara kontra prawo

Od zarania dziejów, kiedy jeszcze wszelkie formy władzy na świecie były bardzo prymitywne, a ludzie starali się kierować bardziej swoimi instynktami i wewnętrznymi przekonaniami niż zasadami, jakie były ustalane przez ludzi w obrębie danej społeczności, pojawiał się konflikt pomiędzy tak ustanawianym prawem, a ludzką wiarą, przekonaniami. Już w starożytności mamy do czynienia z opisanymi, udokumentowanymi sygnałami takich namiastek konfliktowych. Są to zazwyczaj mity, podania, ale musiały one jednak mieć jakiś punkt odniesienia. Sofokles w swoim dziele umieszcza główną bohaterkę, Antygonę pośrodku takiego właśnie konfliktu.

Ukazuje tragizm ludzkiej jednostki, która postawiona zostaje w obliczu dokonania wyboru pomiędzy wiarą, religijnymi przekonaniami, swoimi uczuciami względem bliskich osób, a panującymi zasadami, normami prawnymi, ustalonymi przez człowieka w odrębnym kodeksie postępowania. Wyraz tego dzieła, które praktycznie wszyscy znamy i dokładnie analizowaliśmy, zdaje się być ponadczasowy, uniwersalny. W dzisiejszej rzeczywistości w sposób szczególny odnajdujemy znamiona tak tragicznych wyborów, kiedy człowiek narażony na destrukcyjne działania świata techniki, ogólnego moralnego upadku cywilizacyjnego musi posłużyć się swoją wiara, której jest coraz mniej, która zastępowana zostaje fizycznymi przedmiotami. Symbole tracą wartość, jednak kanony naszego odczuwania opartego na wierze i religii nadal pozostają aktualne, i potrafią w obliczu zagrożenia jednostki lub ogółu działać motywująco. Jeżeli prześledzimy to co mówi wiara, to co jest zapisane np.

w Piśmie Świętym, to łatwo zobaczymy że wiara i prawo są bardzo zbieżne. Również w samym dekalogu, można by powiedzieć że zostały zapisane wszystkie najważniejsze przepisy karne. Nie kradnij, nie zabijaj. To wszystko obowiązuje w naszych społecznościach od dawna. Śmiało można powiedzieć że to na podstawie dekalogu zostało stworzone obowiązujące prawo, oczywiście rozwijało silono dość długo, jednak warto o tym pamiętać.

Tagi tematyczne przypisane tej notatce na blogu Wiary: , ,