Religia katolicka jest poświęcona Jezusowi Chrystusowi, który jest uważany za syna Boga. Chrystus poniósł męczeńską śmierć na krzyżu. Jednak z uwagi na to, że Chrystus był Bogiem, który jedynie przybrał ludzką powłokę, zmartwychwstał on po trzech dniach od momentu złożenia go w grobie. Jak się okazuje Chrystus został ukrzyżowany na krzyżu za to, że podawał się za króla żydowskiego, którym w rzeczywistości był. Z uwagi na to, że Chrystus poniósł męczeńską śmierć na krzyżu po dziś dzień w religii katolickiej przywiązuje się szczególnie dużą wagę do kultu krzyża. Krzyż jest symbolem chrześcijaństwa i katolicyzmu, który ma już ponad dwa tysiące lat. Krzyż jest znakiem rozpoznawczym kościołów na całym świcie. Krzyż pojawia się również bardzo często w malarstwie sakralnym, jako element nieodzownie związany z wiarą katolicką. Znak krzyża również jest znakiem, po którym można rozpoznać każdego katolika. Ponadto trzeba jeszcze wskazać, na to, że każdy katolik, który widzi przed sobą kościół, kaplicę lub jedynie krzyż powinien również uczynić znak krzyża, jako dowód swojej wiary.
Oprócz samego krzyża w wierze katolickiej przywiązuje się również bardzo dużą wagę do osoby Jezusa Chrystusa i jego Matki Marii. Kult Matki Boskiej jest równie silny, co kult krzyża, który jest typowym symbolem chrześcijaństwa i katolicyzmu. Matka Boska pojawia się na wielu obrazach i malowidłach sakralnych. Zazwyczaj Matka Boska jest przedstawiana jako kobieta w długich szatach z maleńkim dzieckiem na ręku. Dzieckiem tym jest właśnie Jezus Chrystus, który jest synem Marii. Wiadomo nie od dzisiaj że to właśnie krzyż jest największym symbolem chrześcijaństwa a jednocześnie jest to symbol męczeńskiej śmierci Jezusa Chrystusa, z tego właśnie powodu chrześcijanie podczas modlitwy czynią znak krzyża. Oczywiście jako symbol wiary, bardzo łatwo jest znaleźć takie symbole w większości domów chrześcijan. Jest to podstawowy element wyposażenia, generalnie nie powinno go zabraknąć w żadnym domu.
Ludzie, którzy interesują się religią zawsze będą chcieli dojść do udowodnienia zapisów, jakie pozostały sprzed wieków, nawet tysięcy lat. Takie badania czasami dostarczały jakichś odpowiedzi na niektóre z pytań, doszukano się wiele nieścisłości pomiędzy zapisami, jaki przekazywane były z pokolenia na pokolenia a stanem faktycznym, co do miejsca i przebiegu wydarzeń. Zawsze jednak wiara pozostanie wiara, a jej naukowe udokumentowanie, zbadania, dochodzenie do prawdy będzie jedynie ciekawostką, bo ludzie pozostają przy swoich przekonaniach religijnych, przestrzegają zasad swojej wiary bez względu na dotychczasowe odkrycia. Nie należy nigdy burzyć pewnych dogmatycznie obranych ideałów, zasad, kanonów wiary poprzez podważanie ich wiarygodności jakimikolwiek badaniami.
Dla każdego z nas wiara i religia była od zawsze wypracowanym kanonem, zestawem sztywnych zasad, norm, przyjętych prawd, które w bardzo perswazyjny sposób przekazywali nam nasi rodzice, dziadkowie, otoczenie, katecheci. W każdym rejonie świata, gdzie obowiązuje jakakolwiek wiara i wierzenia, ludzie starają się przestrzegać wpajanym im od dzieciństwa zasadom. Takie hołdowanie dogmatom swojej wiary powoduje, ze zakorzenia się ona coraz bardziej w tradycji danego społeczeństwa, wspólnoty. Dzisiejszy postęp cywilizacyjny, postęp technologiczny zaczyna zagrażać ludzkiemu poczuciu obowiązków wobec swojej wiary.
W całym tym okresie oryginały biblijnych zapisków były przepisywane kilkakrotnie przez braci zakonnych, ukrywane przed prześladowcami czasami w formie czystego przekazu ustnego, także większość szczegółów mogła się zatrzeć, zmienić realny kształt. Poza tym Kościół na przestrzeni wieków próbował dostosowywać sobie wygodną dla siebie formę Pisma Św. Spowodowało to też, że wiele z ksiąg nie zostało przez chrześcijańską stronę przyjętych jako prawdziwe, wiarygodne, ale tak na prawdę tylko ze względu na to, ze są one w stanie podważać, zaprzeczać niektórym oczywistym dla nas świętością. Mimo wszystko, ludzie wierzący, jako wspólnota potrzebują takiego jednolitego dla siebie tekstu, spoiwa, które jest w stanie podnosić ludzi na duchu.
Wiara chrześcijańska od wielu już pokoleń, praktycznie rzecz ujmując od ponad dwudziestu wieków, prowadzi swoich wiernych przez życie. Przez większość tego okresu notowana była tendencja wzrostowa wśród wiernych chrześcijan. Od pewnego czasu zaś, kiedy to w życie każdego przeciętnego człowieka zaczęły wstępować dobrodziejstwa nowych technologii, stały one się ciekawsze niż wiara i jej zasady. Chrześcijanie, zaczęli odchodzić od sztywnych norm, jakie narzucała im wiara, zaczęto doszukiwać się innych przyjemności w życiu. Bardzo dużą role w budzeniu się takiej świadomości, gdzie umysł człowieka skupia się bardziej na jego osobie, na swoich doczesnych potrzebach, ciekawości poznawania siebie od strony fizycznej a nie tej duchowej ma nauka i postępujące odkrycia, które dotyczą ludzkiej natury. Człowiek, jako jednostka staje się ważniejszy i ciekawszy od Boga, który jest postacią metafizyczną, nieosiągalną.